دين خود را به بهاى اندكى به او فروختى . مردم را بدون سنجش در كارى دشوار وارد كردى تا خلافت را تصاحب كنى . آتش جنگ را افروختى و خود را طورى نشان دادى كه گويى اهل ورع و تقوايى . در اين جنگ معاويه همچون على نيست . على اين جنگ را به حق شروع كرد در حالى كه معاويه اين جنگ را از روى طغيان و سر كشى آغاز كرد . مردم عراق با على بيعت كردند در حالى كه على از آنان بهتر بود و مردم شام نيز با معاويه بيعت كردند در حالى كه مردم شام از معاويه بهترند . من و تو نيز در اين ميان برابر نيستيم . من خدا را مىخواهم و تو مصر را . تو چيزى را كه تو را از من دور كرده است مىشناسى و من چيزى را كه تو را به معاويه نزديك كرده نمىشناسم . اگر وارد شرى شوى نمىتوانى ما را فريب دهى و اگر وارد خيرى شوى نمىتوانى از ما جلو افتى . فرمان معاويه به مروان بر جنگ با مالك معاويه ، مروان را فرا خواند و به او گفت : اشتر مرا ناراحت كرده است با اين سواران بيرون رو و با او بجنگ . مروان گفت : عمرو را بخوان ، او سخن گزيدهء توست و نه پوشش تو . معاويه گفت : تو جان من هستى نه وزيرم . مروان گفت : اگر اين چنين است ، آنچه به او داده‌اى به من نيز بده و آنچه را به من نداده‌اى به عمرو نيز مده . معاويه گفت : خدا مرا از تو بىنياز كند . مروان گفت : اما امروز نه . معاويه ، عمرو را فرا خواند و او را به آنچه مىخواست فرمان داد . عمرو گفت : به خدا سوگند ، اگر آنچه را خواسته‌اى انجام دهم ، مرا مقدم خواهى داشت . مروان تو را از ما مىترساند و ما را نيز از تو مىترساند و خداوند نيز بر خلاف آرزوى مروان ، ما را به تو نزديك مىگرداند . نامهء معاويه به ابن عباس معاويه نامه‌اى بدين مضمون براى ابن عباس نوشت : هيچ كس همچون بنى هاشم بد خواه كمك كنندگان عثمان نيست . اگر اين بد خواهى به خاطر سلطنت بنى اميه است ، قبيله عدى و تيم آن را براى خود به ارث